مجلس و اقتصاد

مجلس و اقتصاد

ارزیابی الزامات تحقق‌پذیری در سند ملی آمایش سرزمین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانش آموخته رشته دکتری شهرسازی، رئیس گروه آمایش سرزمین سازمان برنامه و بودجه کشور، تهران، ایران
2 دانشیار گروه شهرسازی دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران (نویسنده مسئول)
3 استاد گروه شهرسازی دانشکده شهرسازی دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
یکی از اصلی­ترین و مهمترین ابعاد آمایش سرزمین در نظام برنامه­ریزی و مدیریت توسعه کشور که کمتر مورد توجه و بسط نظری قرار گرفته است، بعد «تحقق­پذیری» است. این در حالی است که این موضوع در کشورهای توسعه­یافته و پیشرو از حداقل 5 دهه قبل مورد توجه بوده و مولفه­های مفهومی، معیارها و الزامات مرتبط با آن مورد بررسی و واکاوی محققین و دست­اندرکاران قرار داشته است. از همین رو در این پژوهش نگارندگان با توجه به اهمیت این موضوع، به بررسی مفهومی و استخراج الزامات مقوله «تحقق­پذیری آمایش سرزمین در ایران» و پس از آن ارزیابی سند ملی آمایش سرزمین (مصوب 11/12/1399 شورایعالی آمایش سرزمین) اهتمام نموده­اند. در این مطالعه پژوهشگران بنا دارند با بهره­گیری از روش نظریه داده­بنیاد الزامات تحقق­پذیری آمایش سرزمین در شرایط ایران را احصاء و با روش تحلیل محتوای کیفی و تشکیل پانل نخبگی با حضور برخی از دست­اندرکاران تدوین و اجرای اسناد آمایش سرزمین در کشور، دو سال بعد از تصویب این اسناد به ارزیابی سند ملی آمایش سرزمین از منظر مؤلفه­های تحقق­پذیری بپردازد. یکی از نکات بسیار مهم مستخرج از این پژوهش نشان از آن دارد که فرایند تحقق‌پذیری، برخلاف تصور رایج که مرحله «پساتدوین»، اصلی‌ترین مرحله تحقق‌پذیری به شمار می‌رود، 90 درصد اهمیت مقوله تحقق‌پذیری به مرحله «پیشاتدوین» و «درحین تدوین» برمی‌گردد. نتایج این روش حاکی از آن است که سند ملی آمایش سرزمین از منظر الزامات تحقق­پذیری – در هر سه ساحت پیشاتدوین، تدوین و پساتدوین- در طیف لیکرت حائز نمره «ضعیف» می­گردد.
 
کلیدواژه‌ها
موضوعات

  1. منبع یک
  2. منبع دو
  3. منبع سه

  • تاریخ دریافت 09 بهمن 1402
  • تاریخ بازنگری 18 بهمن 1402
  • تاریخ پذیرش 14 اسفند 1402
  • تاریخ اولین انتشار 28 اسفند 1402
  • تاریخ انتشار 28 اسفند 1402