هدف اصلی این مقاله بررسی عوامل مهم تعیین کننده فقر و نابرابری درآمد در مناطق روستایی ایران است. برای این منظور سعی شده است با استفاده از اطلاعات سری زمانی سالانه 1400-1363 و با بهره‌گیری از روش های اقتصادسنجی بیزین عوامل مهم موثر بر فقر و نابرابری درآمد در مناطق روستایی ایران مورد کنکاش علمی قرار گیرد. در این راستا، از ضریب جینی و نسبت هزینه‌های دو دهک بالا(ثروتمندان) به دو دهک پایین(فقیران) به عنوان شاخص های نابرابری درآمد و از ضریب انگل به عنوان معیاری برای فقر استفاده شده است.
    نتایج تخمین مدل­های نابرابری درآمد بیانگر تایید فرضیه کوزنتس در مناطق روستایی ایران است. به­طوری که بر اساس فرضیه کوزنتس، تاثیر درآمد سرانه بر هر دو شاخص توزیع درآمد به شکل U معکوس است. همچنین نتایج نشان می‌دهد متغیرهای نرخ تورم، نرخ ارز و متوسط سن جمعیت روستایی تاثیر منفی و معنی­دار بر توزیع درآمد مناطق روستایی داشته  است. از طرفی متغیرهای درجه شهرنشینی، درجه بازبودن اقتصاد، نرخ رشد مانده تسهیلات بانکی اعطایی به بخش کشاورزی نیز تاثیر معنی‌دار بر توزیع درآمد نداشته است.
 همچنین نتایج تخمین مدل فقر(ضریب انگل) دلالت بر این دارد که از بین متغیرهای لحاظ شده در مدل، متغیرهای نرخ ارز، تورم و سالخوردگی جمعیت تاثیر مثبت و معنی‌دار ‌و متغیرهای متوسط سن، درجه بازبودن اقتصاد و نرخ شهرنشینی تاثیر منفی و معنی دار بر فقر روستایی داشته است. نرخ رشد مانده تسهیلات بانکی اعطایی به بخش کشاورزی  و درآمد سرانه بخش کشاورزی نیز جزو متغیرهای مهم اثرگذار بر فقر شناخته نشده است.