افزایش بی­سابقه سطح بدهی­ها در سراسر کشورها، نقش حکمرانی خوب را بر بدهی عمومی برجسته­تر نمود. ادبیات نظری و تجربی نشان داده است کشورهای با ساختار حاکمیتی ضعیف، با مشکل جداسازی سیاست پولی از مدیریت بدهی مواجه هستند، لذا ضرورت وجود حکمرانی مطلوب و ظرفیت نهادی قوی می­تواند در کاهش بار بدهی مؤثر باشد. این مطالعه به بررسی تأثیر حکمرانی خوب بر بدهی­های دولت در اقتصاد ایران طی دوره زمانی 1401-1374 بااستفاده از رگرسیون انتقال ملایم می­پردازد. نتایج نشان می‌دهد که افزایش شاخص حکمرانی خوب در هر دو رژیم خطی و غیرخطی داری اثرگذاری مثبت و معناداری بر بدهی‌های دولت بوده است، با این تفاوت که در رژیم دوم این اثرات تشدید یافته است. نهادهای قوی به دلیل وجود چارچوب و قوانین مالی قوی می‌توانند به طور مؤثری به مهار بدهی در کشورها کمک کنند، ولی در کشورهایی با نهادهای ضعیف‌تر، به دلیل فقدان چارچوب‌های نظارتی، نبود ثبات سیاسی و اثربخشی دولت، وجود فساد و غیره می‌تواند به ناپایداری بدهی‌ها در کشور بیانجامد. مسأله مهمی که در سال‌های اخیر در ایران بروز نموده است و تبعات آن در تمام ابعاد اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور قابل مشاهده است. این مطالعه نشان داد برخی پیامدهای منفی متغیرهای اقتصادی به دلیل ضعف در سیاست‌های دولت و نهادهای دولتی برای تقویت حکمرانی است که باعث شده محیط بهتری برای ارتقای متغیرهای اقتصادی شکل نگیرد و رشد اقتصادی کاهنده و بدهی‌های فزاینده را برای ایران به ارمغان بیاورد.