رفتار سرمایه‌گذاران در بازارهای مالی، اغلب به‌ شکل گروهی و توده‌وار صورت می پذیرد و این رفتار می‌تواند بر همبستگی بازده صنایع تأثیر بگذارد. رفتار توده‌وار به روندی اشاره دارد که در آن سرمایه‌گذاران بدون داشتن تحلیل فردی، تصمیم‌های معاملاتی خود را بر اساس اقدامات دیگران اتخاذ می‌کنند. در این پژوهش، برای اندازه‌گیری این رفتار، از اطلاعات معاملاتی سرمایه‌گذاران حقیقی و حقوقی بورس اوراق بهادار تهران استفاده و تأثیر آن بر وابستگی بازده صنایع مورد مطالعه، بررسی شده است. با بهره‌گیری از مدل «واین کاپیولا» و شاخص ریسک سیستمی «CoVaR»، وابستگی انتهای نمودار (دم نمودار) بازده صنایع فرآورده‌های نفتی و معدنی از سال 1396 تا 1401 بررسی شده است. این بازه زمانی شامل دوره‌هایی از رونق و رکود، ازجمله رشد شدید شاخص در سال‌های 1397 و 1398 و سقوط آن از 1399 تا 1400، می‌باشد. انتخاب این دو صنعت برمبنای نقش کلیدی آن‌ها در ثبات اقتصادی ایران می باشد. بخش معدن به‌عنوان یکی از بخش‌های استراتژیک اقتصادی، تأثیر قابل‌توجهی بر ثبات اقتصاد واقعی دارد و ازنظر سیستماتیک می‌تواند اهمیتی مشابه بخش مالی داشته باشد. از سوی دیگر، صنعت فرآورده‌های نفتی نیز به دلیل جایگاه بنیادین خود در اقتصاد کشور، نوسانات شدیدی را تجربه می‌کند که می‌تواند بر همبستگی بازده صنایع تأثیرگذار باشد. یافته‌ها نشان می‌دهند که رفتار توده‌وار سرمایه‌گذاران موجب افزایش همبستگی بازده بین این دو صنعت شده و این اثر در دوره‌های بحران اقتصادی برجسته‌تر است. همچنین، نتایج نشان دهنده آن است که صنعت معدنی در مقایسه با صنعت فرآورده‌های نفتی نقش برجسته تری در سرایت ریسک سیستمی ایفا نموده و نوسانات بازده آن تأثیر قابل توجهی بر انتقال ریسک سیستمی دارد.