صنعت گردشگری، با توجه به اثرات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی آن، به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای توسعه همه جانبه در کشورها مطرح شده است. آگاهی جوامع از اینکه گردشگری منبع درآمد ارزی بسیار مناسب و قابل ملاحظه­ای در اختیار اقتصاد یک کشور قرار می‌دهد، باعث شده است که گردشگری مفهومی بسیار گسترده در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیدا کند و به­ عنوان یک صنعت تلقی شود. ترغیب  و تشویق  گردشگران  به انتخاب کشورهای مختلف نیازمند تأمین پیش شرط­هایی است که در صورت عدم توجه به آن ها بهره­مندی از درآمدهای حاصله را ناممکن خواهد کرد. یکی از مهم ترین این پیش شرط ها، کاهش مواجه گردشگران با فساد است. بر این اساس، درک میزان تأثیرگذاری فساد بر گردشگری برای تدوین اقدامات سیاستی که می­تواند رشد صنعت گردشگری را ارتقا بخشد، ضروری است.از این رو هدف این مقاله ارائه توضیحی جدید برای نتایج تجربی در خصوص رابطه فساد و گردشگری در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته و اثرات ناهمگن عواملی مهم بر تقاضای گردشگری با استفاده از روش پانل کوانتیل می‌باشد. بدین منظور از داده‌های 66 کشور، در قالب دو گروه کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته در بازه زمانی 2022-1995 استفاده شد. نتایج مطالعه حاکی از آن است که متغیر ادراک فساد در کشورهای در حال توسعه اثر معنی‌داری بر تقاضای گردشگری نداشته اما این متغیر در کشورهای توسعه یافته یکی از متغیرهای مهم اثرگذار بر جذب گردشگر می‌باشد. همچنین متغیر لگاریتم تولید ناخالص داخلی سرانه، جمعیت و نرخ ارز از دیگر متغیرهای اثرگذار بر تقاضای گردشگری در هر دو گروه کشوری بودند. در کشورهای در حال توسعه علاوه بر متغیرهای مذکور درجه باز بودن تجاری به عنوان یکی دیگر از متغیرهایی بوده که بر جذب گردشگر در این کشورها اثر داشته و در کشورهای توسعه یافته نیز درصد جمعیت شهرنشین از دیگر متغیرهای مؤثر بر تقاضای گردشگری بوده است.