هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی نقش جهانی‌شدن مالی بر پایداری زیست‌محیطی در ایران است. بر این اساس تأثیر علی جهانی‌شدن مالی، جهانی‌شدن مالی عملیاتی و جهانی‌شدن مالی قانونی در کنار متغیرهای کنترل رشد اقتصادی، مصرف نفت و نااطمینانی سیاست اقتصادی بر شاخص جدید ضریب ظرفیت بار (LCF) که به‌طور هم‌زمان عرضه و تقاضای طبیعت را در نظر می‌گیرد، با به‌کارگیری رویکرد نوین علیت گرنجری فوریه بوت‌استراپ در کوانتایل (BFGC-Q) طی سال‌های 2022-1978 بررسی شده است. این رویکرد، بر خلاف آزمون‌های علیت گرنجری گذشته، مسأله غیرخطی‌بودن و شکست‌های ساختاری را در نظر می‌گیرد و می‌تواند اطلاعات مفیدی در مورد یک رابطه علّی دنباله‌دار ارائه دهد. نتایج نشان می‌دهد که جهانی‌شدن مالی، جهانی‌شدن مالی عملیاتی و جهانی‌شدن مالی قانونی در تمام کوانتایل‌ها (10^th-90^th) رابطه علی معناداری با LCF ندارد. تولید ناخالص داخلی در تمام کوانتایل‌ها به جز کوانتایل پایانی (10^th-70^th) منجر به کاهش LCF شده است. مصرف نفت در تمام کوانتایل‌ها (10^th-90^th) رابطه علی منفی و معناداری با LCF دارد. نااطمینانی سیاست اقتصادی نیز در تمام کوانتایل‌ها به جز کوانتایل ابتدایی (30^th-90^th) به کاهش LCF منجر شده است. استحکام نتایج با به‌کارگیری آزمون هم‌انباشتگی فوریه ADL و برآوردگر FMOLS با تقریب فوریه نیز تأیید شده است. بر این اساس می‌توان گفت گرچه جهانی‌شدن مالی و دو بعد عملیاتی و قانونی آن به پایداری زیست‌محیطی در کشور کمکی نکرده‌اند؛ اما تهدیدی نیز برای آن محسوب نمی‌شوند.