رشد اقتصادی از جمله اهدافی است که هر اقتصادی آن را دنبال می‌کند و دلیل این امر نیز دسـتیابی بـه منافع و مزایای فراوانی است که در روند رشد تحقق می­یابد. در دهه­های اخیر رشد اقتصادی تحت رهبری شهرها در اقتصاد ملی نقش برجسته ای داشته است. شهرها و به‌ویژه کلانشهرها امروزه به موتور محرک اقتصاد ملّی برای بدست آوردن جایگاه بهتر در اقتصاد جهانی تبدیل شده­اند. مدیران و برنامه‌ریزان شهری هوشمند شدن شهر را به عنوان الزامی برای ارتقاء زندگی و توسعه اقتصاد پایدار در آنها مطرح کرده­اند. هوشمندی شهری از عواملی است که رشد اقتصادی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برای این منظور در پژوهش حاضر ابتدا با بهره‌گیری از روش تحلیل مؤلفه اساسی دو مرحله‌ای (PCA) در نرم‌افزار Eviews سعی در محاسبه شاخص ترکیبی شهر هوشمند با شش شاخص محیط زیست، اقتصاد، حکومت، زندگی، تحرک و مردم می‌شود. سپس با استفاده از روش حداقل مربعات تعمیم‌یافته (GLS) در Stata برای داده‌های تابلوئی تأثیر شهر هوشمند  بر رشد اقتصادی در تمامی کلانشهرهای ایران (که براساس یک روش تعدیل جزئی تولید ناخالص داخلی کلانشهرهای کشور محاسبه شده) طی دوره زمانی 1400- 1385 مورد بررسی قرار می‌گیرد. نتایج بیانگر این است که تأثیر شاخص‌های هوشمندی و شاخص ترکیبی هوشمندی شهری بر رشد اقتصادی کلانشهرهای ایران مؤثر و مثبت است. باتوجه به‌نتایج ضریب 91/0 ارتباط بین شاخص شهر هوشمند و رشد اقتصادی در کلانشهرهای ایران به‌نظر می‌رسد که می‌توانیم بگوییم هرگاه برنامه‌ریزی‌های حوزه شهری باعث شود که یک درصد قابلیت‌های هوشمندی شهری افزایش یابد، حدود 91/0 از آنها می‌تواند به ارزش افزوده شهری تبدیل شود و ظرفیت رشد اقتصادی افزایش خواهد یافت و موجب رشد اقتصادی پایدار در کلانشهرها گردد.