هدف این مقاله بررسی تله بهره‌وری در 7 کشور نفت‌خیز ایران، کویت، عربستان، امارات، عراق، عمان و قطر از طریق برآورد اثرات نابرابری ثروت بر بهره‌وری نیروی‌کار در دوره 2023-2005 با استفاده از رگرسیون پانل آستانه‌ای است. بدین منظور 4 مدل تصریح شد که در آنها سهم ثروت گروه‌های بالای جامعه (1 درصد و 10 درصد بالای جامعه) و گروه‌های متوسط و پایین جامعه (40 درصد میانی و 50 درصد پایین) برآورد گردید. نتایج نشان دادند افزایش نابرابری ثروت در این کشورها سبب کاهش بهره‌وری نیروی‌کار می‌شود. ضمن اینکه این اثرات غیرخطی بوده و با توجه به سطح سرمایه‌گذاری، تعدیل می‌شوند. به‌طور خاص، هنگامی که سطح سرمایه‌گذاری در این کشورها بالاتر از 9/16 درصد تولید ناخالص داخلی باشد، تأثیر منفی نابرابری بر بهره‌وری نیروی‌کار کاهش می‌یابد. در مقابل، افزایش سهم ثروت در گروه‌های میانه و پایین جامعه به‌ویژه در شرایطی که سرمایه‌گذاری بالاتر از 2/42 درصد باشد، موجب افزایش بهره‌وری نیروی‌کار می‌شود. همچنین، کاهش نرخ تورم و بهبود شرایط بهداشتی و آموزشی به‌عنوان عوامل کلان اقتصادی بر بهره‌وری نیروی‌کار تأثیر مثبت دارند. نتایج این تحقیق نشان‌دهنده اهمیت سیاست‌های توزیعی و سرمایه‌گذاری در حوزه‌های آموزش و بهداشت برای بهبود بهره‌وری نیروی‌کار ضروری است. این یافته‌ها برای سیاست‌گذاران کشورهای نفت‌خیز اهمیت ویژه‌ای دارد و نشان می‌دهد که کاهش نابرابری و افزایش سرمایه‌گذاری می‌تواند به رشد اقتصادی پایدار و افزایش بهره‌وری کمک کند.
طبقه‌بندی JEL: D31، D63، Q32.