مطالعه حاضر به دنبال درک جامعی از روابط علی بین بخش‌ کشاورزی با سایر بخش‌ها و تولید ناخالص داخلی است. همچنین، با توجه به اینکه نادیده گرفتن شکست‌های ساختاری می‌تواند منجر به ناکارآمدی نتایج شود، از این‌رو، برای بررسی روابط علی بین متغیرها با تمرکز بر داده‌های فصلی از بهار سال 1370 تا تابستان 1403، آزمون­های ایستایی متغیرها، هم­انباشتگی و علیت با لحاظ شکست‌های ساختاری با استفاده از تقریب فوریه استفاده شده است. نتایج بیانگر وجود رابطه علی دوطرفه بین بخش کشاورزی با بخش‌های صنعت و خدمات است. نتایج همچنین بیانگر رابطه یک طرفه از بخش کشاورزی به تولید ناخالص داخلی است. با توجه به نتایج می‌توان بیان داشت که حمایت در جهت افزایش ارزش افزوده بخش کشاورزی منجر به افزایش ارزش افزوده بخش صنعت و خدمات می‌شود. همچنین از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﺨﺶ ﺻﻨﻌﺖ و خدمات ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮﺟﺒﺎت افزایش ارزش افزوده ﺑﺨﺶ ﻛﺸﺎورزی را ﻓﺮاﻫﻢ آورد، ﻟﺬا اﺗﺨﺎذ ﺳﻴﺎست‌ها و ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ رﺷﺪ ﺑﺨﺶ ﺻﻨﻌﺖ و خدمات شود مانند اﻓﺰاﻳﺶ تعداد کارخانجات صنایع غذایی و ﻧﻴﺰ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻌﺪاد ﻛﺎرﺧﺎﻧﺠﺎت ﺳﺎزﻧﺪه ﻣﺎﺷﻴﻦ آﻻت ﻛﺸﺎورزی و بهبود وضعیت حمل و نقل ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻲ‌ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ رﺷﺪ ﺑﺨﺶ ﺻﻨﻌﺖ و خدمات شود، ﺑﻠﻜﻪ رﺷﺪ ﺑﺨﺶ ﻛﺸﺎورزی را ﻧﻴﺰ در ﭘﻲ‌ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ.
طبقه‌بندی JEL: Q10، O11،C32، .C12