مسئله حداقل دستمزد و تورم در سال­های اخیر که نرخ تورم در اقتصاد ایران شدت کم­سابقه­ای را گرفته است، مورد توجه محافل سیاست­گذاری می­باشد. مارپیچ قیمت- دستمزد تبدیل به مهمترین محدودیت سیاست حداقل دستمزد شده است. این مطالعه به بررسی رابطه بلندمدت و جهت علیت بین دو متغیر حداقل دستمزد و نرخ تورم می­پردازد. برای این هدف، مدل VAR با وقفه بهینه برای دوره 1403-1358برآورد شده و نتایج حاصل از آن برای بررسی رابطه علیت بین حداقل دستمزد و نرخ تورم مورد استفاده قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان می­دهد که آنچه نظریه تورمی فشار هزینه پیشنهاد می­دهد که با افزایش حداقل هزینه اتفاق بیفتد، در اقتصاد ایران رخ نداده و افزایش نرخ تورم به علت بالا رفتن حداقل دستمزد اتفاق نمی­افتد. بررسی رابطه علیت گرنجر، محاسبه توابع عکس­العمل متغیرها و تجزیه واریانس آنها نشان می­دهد که افزایش حداقل دستمزد، نمی­تواند به طور معنی­دار نرخ تورم را افزایش داده و نوسانات آن را توضیح دهد. این در حالی است که رابطه عکس آن وجود دارد و افزایش نرخ تورم، موجب بالا رفتن حداقل دستمزد می­شود و نوسان آن را برای دو سال بعد از وقوع تکانه توضیح می­دهد.
طبقه ­بندی JEL: J38، E31، J30، C32